Rechtvaardiging en heiliging en de verhouding tussen de twee – het is voor mij een kernpunt voor het kijken naar geloof en naar het leven. Rechtvaardiging gaat over het principe dat je er mag zijn zoals je bent – juist in Gods ogen. Om niet. Of: uit genade. Of: onvoorwaardelijk. Heiliging gaat over groeien in je bent.
Veel mensen suggereren dat er eerst sprake moet zijn van groei – bekering – voordat je mee mag doen in het verhaal van God en zijn mensen. Voor mij is dat niet Gods verhaal maar het verhaal van ons mensen: we leggen elkaar voorwaarden op voordat je erbij mag horen. En even ingewikkeld: we leggen onszelf soms eisenpakketten op voordat we vinden dat we het waard zijn onze plek in te nemen. Zo gaat de heiliging ten onrechte aan de rechtvaardiging vooraf.
In een serie van drie avonden hebben we in de Protestantse Gemeente Julianadorp deze twee thema’s en hun verhouding tegen het licht gehouden aan de hand van inzichten uit de wereld van coaching. Ik moet de belofte nog inlossen Paulus’ brief aan de Romeinen samen existentieel te lezen aan de hand van de inzichten die we tijdens drie avonden opdeden.